Choroba Parkinsona

Data: 11 December 2009

Nazwa tejże choroby wywodzi się od londyńskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który jako pierwszy rozpoznał ją i opisał. Na chorobę Parkinsona cierpi ok. 1,5 % ludzi w tym najczęściej osoby powyżej 65 roku życia. Jeżeli chodzi o płeć to zarówno mężczyźni i jak kobiety mogą popaść w tą zwyrodnieniową chorobę ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej początki choroby są trudne do zdiagnozowania, a podjęte leczenie może jedynie spowolnić rozwój i osłabić objawy.
Najważniejszą sprawą jaka dokonuje się w mózgu chorego jest nieustający zanik komórek nerwowych stosunkowo niewielkiej części, określanej istotą czarną. W wyniku tego zjawiska zostaje zniszczony bądź definitywnie przerwany system wewnątrzmózgowych połączeń komunikacyjnych. Na większe prawdopodobieństwo wystąpienia choroby duży wpływ ma:

średni lub starczy wiek,

dziedziczenie choroby po krewnych,

stały kontakt z pestycydami i środkami chwastobójczymi,

obniżony poziom estrogenu.

Różnorodność w przebiegu choroby jest uwarunkowana od wszelakich czynników m.in.:

wieku chorego(szeroki przedział od 30 do 80 roku życia)
odmiany postaci rozwiniętej choroby Parkinsona
różnych pierwszych objawów na początku schorzenia
odmiennej i indywidualnej reakcji na leczenie

Procesy zachodzące w mózgu przyczyniają się do nieprawidłowej koordynacji ruchów, jak i prowadzą do sztywności mięśni. Na początku przede wszystkim zauważalne najbardziej jest spowolnienie ruchowe, kłopoty z utrzymaniem równowagi i nawet mowy. Z uwagi na najważniejsze konsekwencje schorzenia można wyróżnić:

pogorszenie sprawności-drżenie, spowolnienie i zaburzenia postawy ciała, sztywność kończyn i tułowia
trudności z wykonywaniem prostych czynności życiowych
osłabienie, zmęczenie,
niewyraźna mowa, trudności w przełykaniu
demencja- spowolnienie procesu myślenia i osłabienie koncentracji
brak mimiki twarzy
zaburzenia chodu, snu
spadek ciśnienia tętniczego itp.

Same rozpoznanie choroby jest bardzo trudną sprawą nawet dla specjalisty – neurologa. Przebieg choroby jest rozmaity i zależy od konkretnej osoby. Postępy w farmakoterapii i w leczeniu chirurgicznym znacznie poprawiło ostatnimi czasy rokowanie w tym schorzeniu, jak i pozwoliło opóźnić o pewien czas wystąpienie nasilonych objawów.

Choroby